Zonder twijfel

TKR

Wed, 16 Mar 2022 14:52:06 GMT

Tweekarspelen Kunstroute

26 - 27 maart en 2 -3 april 2022 van 11:00 tot 17:00 uur

Het einde van maart is alweer in zicht en terwijl in de natuur de eerste bloei verschijnt ren ik van hot naar her om de puntjes op de bekende i te zetten. Eind maart betekent voor mij de start van een nieuw kunstjaar, die zich opent met de Tweekarspelen Kunstroute.

Een route van 50 a 60 km door o.a. Westerwolde en Oldambt, waarin creatieve kunstenaars hun atelier wijd openzetten en belangstellenden gastvrij ontvangen en verwennen met koffie, kunst en prachtige verhalen.

Het was in 2013 dat ik me bij de TKR aansloot en mocht door de jaren heen vele bezoekers ontvangen die nieuwsgierig waren naar mijn werken en de maakster daarvan. De verkoop van een schilderij en/of glasobject was en is

de kroon op mijn werk.

Het kunstenaarsgezelschap wijzigt zich elk jaar een beetje. Soms ontvalt ons iemand, verhuist er iemand of stopt met de creatieve bezigheden, maar ook komen er nieuwe leden bij. Dat laatste is natuurlijk fantastisch en houdt het aanbod in variatie fris en levendig.

Nu in 2022 mogen we onszelf opnieuw presenteren tijdens de TKR.

Een dozijn aan kunstenaars bieden met schilderijen, tekeningen, grafiek, beelden, objechten,

smederij en andere technieken een kleurige en gevarieerde route aan.

In het Garnizoenskerkje te Oudeschans komt een overzichts expositie, waar men wordt ontvangen door 2 dames die de eerste informatie kunnen geven en u wegwijs kunnen maken.

De bordjes met het TKR-LOGO en de gele tonnen doen de rest.

Tot slot, dit is voor mij de 6e keer dat ik verweven ben in deze prachtige route,

maar helaas dit keer niet te zien in een eigen atelier.

Gelukkig is er een prachtige plek voor mij beschikbaar gesteld op Hoofdweg 192 te Bellingwolde , en ik hoop jullie daar gauw te kunnen (her-)ontmoeten.

every portrait that is painted with feeling is a portrait of the artist, not of the sitter. (Oscar Wilde)

Fri, 04 Mar 2022 21:37:02 GMT

Every portrait that is painted with feeling is a portrait of the artist, not of the sitter. (Oscar Wilde)

In al die jaren dat ik het olieverf over het canvas strijk heb ik heel hard geroepen dat ik never nooit nie mensen zou gaan portretteren. Er waren immers voor mij nog zoveel ideeen en andere inspiratiebronnen nog onaangeboord.

Maar zeg nooit nooit ... want er komt een dag....

En ook voor mij.

Ik kreeg de vraag om 3 jonge dames te portreteren, niet alleen de gezichten maar het hele plaatje.

Poehhhh...

Aangezien er nog geen duidelijke afspraak gemaakt werd gaf me dat wat tijd om te oefenen.

Eerst wat familie leden, daarna wat vrienden en zelfs wat bekende gezichten uit de regio.

Het grappige van het hele verhaal achteraf is,

dat ik tot op de dag van vandaag niets meer gehoord heb over de 3 jonge dames,

maar....wel een leuke draai en eigen wijze heb gevonden om met plezier mensen op het doek te krijgen.

brandschilderen

Fri, 29 Oct 2021 18:54:39 GMT

zo helder als glas....

De onderstaande link bevat een kleine docu over de restauratie van de oude gebrandschilderde ramen van de voormalige LTS te Winschoten.

Het verhaal gaat over de 36 glas-in-lood panelen met 15 gebrandschilderde gemeentewapens en techniek die in erbarmelijke staat werden aangetroffen en daarna weer in volle glorie werd hersteld.

Een heerlijke uitdaging waar ik met veel plezier aan heb meegewerkt.

In een lichtbak van 10x 2,5 meter ( gemaakt door de leerdlingen van het Dollardcollege Campus Winschoten) is het geheel teruggeplaatst in het tegenwoordige woon-zorgcomplex Emmaheerdt

https://youtu.be/R7ALRT4DKck

Mja....

Wed, 18 Aug 2021 13:33:52 GMT

What's in a Name ?

Whats in a Name ???

Iemand zei ooit tegen me dat ik de betiteling van mijn schilderijen nodig moest aanpassen.’Want, zo zei hij, ‘het is niet alleen het plaatje wat men koopt maar ook het gevoel, de emotie en het drama wat er in schuilt....’

Misschien heeft hij gelijk.

Er zijn genoeg schilderijen met een heel verhaal over de maker erachter..

Liefdesverdriet, geloofs-struggles, familieproblemen, depressie....

Neem van Gogh maar es als voorbeeld.. die man had alles !

Dus kijk ik opnieuw naar deze Ram...

Waarom gekozen voor dit dier, waarom de cirkel, waarom de bozige blik, waarom al die kleuren ......

????????

Als ik naar de ups-en downs kijk in mijn leven dan schieten plaatjes tekort

en kan ik beter schrijver worden, van een boek dat zich waarschijnlijk niet eens laat lezen.

en kijk ik naar het moment van nu, dan zou ik jullie vervelen..

Dus hoe voel ik me dan ??

mwaoh, best prima eigenlijks ...gewoon gewoon...

en met die gedachte en bovenstaande in m’n achterhoofd noem ik het schilderij :

“ Bèèèèèhhhhh ! “

Kunst op de Ezels

Wed, 18 Aug 2021 12:14:19 GMT

KUNST OP DE EZELS te STADSKANAAL

��KUNST OP EZELS IN CENTRUM STADSKANAAL��

“kleurrijk fladderen” staat bij Restaria Menistenplein in ons centrum.

Herma verteld wat ze met haar kunstwerk voor ogen had:

Mijn naam is Herma Arensman, de maakster van het werk “kleurrijk fladderen”.

Het is inmiddels al even geleden dat ik werd benaderd door de leden van de Pop-Up Galerie om een uurtje te babbelen en raakte enthousiast door hun ideeën. Parallel aan de Pop-Up loopt ‘Kunst op de Ezels, een leuk initiatief en project waaraan ik graag meewerkte.

Het schilderij “kleurrijk fladderen” is gemaakt met acryl èn olieverf op een aangeleverd paneel.

Wat ik hiermee voor ogen had was vrolijkheid, zon en een zomerse middag.

Het heerlijke gebakje en kop koffie op het terras, terwijl een musje neerstrijkt op de leuning van een stoel. ��

Ik woon in Winschoten, en schilder inmiddels een jaar of twintig, meestal met olieverf maar merk dat ik nu ook wel naar andere manieren grijp om mijn ideeën te verbeelden.

Ik ben autodidact, en nog steeds ontwikkelen de penseelstreken zich als vanzelf. Ze veranderen en groeien mee zoals ook de onderwerpen die ik kies.

De realistische dierenportretten krijgen meer kleur of worden vervangen door bomen of boten.

Het is een proces waarin ik ook mezelf soms verras.

Naast het schilderen maak en restaureer ik brandschilderwerken. Dit is een volledig andere techniek en kan zowel traditioneel (zoals men ze aantreft in o.a kerkgebouwen) als speels. Dit laatste ben ik nu met plezier aan het onderzoeken.

Neem gerust een kijkje website : www.herma-arensman.com

Facebook : Herma Arensman,

Instagram : https://www.instagram.com/art_herma_arensman/

Ik schilder vanuit vrijheid, maar ook in opdracht.

Kunstjesmaker

Thu, 17 Jun 2021 07:58:56 GMT

Kunstjesmaker, door Bert van Vondel

“Smaakjesthee?” vraagt ze uitnodigend terwijl ze in de keuken kokend water in de theepot giet. Met een half vragende blik glimlachend achterom kijkend laat ze op mijn goedkeurend gegrom wat geurige theekruiden in de pot zakken. “Ga je mee buiten zitten?” gaat ze verder en zet daarop koers naar de kleine patio achter het huis.

Loshangende slierten zachtglanzend en rossig haar achtervolgen haar terwijl ze me voorgaat naar de knus ingerichte kleine binnentuin. Op de verweerde tafel die voor de brede houten bank staat zet ze twee oorloze kommetjes neer, voor elk een en terwijl de thee de tijd krijgt om op smaak te komen gaat Herma er op haar gemakje bij zitten.

Iets meer dan vijftig jaar terug stond haar wiegje in de Stad aan het Haringvliet, dat ondanks de naam een minidorpje is, een kleine havenplaats op het Zuid Hollandse Goeree-Overflakkee. Met half Groningse, Onstwedder wortels, verhuisde de dan 16-jarige Herma Arensman terug naar het moederland, terug in de zware klei, een hele omslag voor de tiener van toen, ingrijpend ook.

Ze zocht en vond haar draai in het Noorden, meerde meerdere keren af in het Oost-Groningse en heeft nu aan de Venne – een drooggelegd stads-kanaal – haar anker laten vallen. Terwijl ze onze theemokjes vult verhaald ze verder over haar leven tot nu toe.

Over haar werkervaring en veelzijdige interesses, niet en nooit te beroerd om telkens nieuwe uitdagingen aan te gaan, benieuwd en bereid nieuwe routes te verkennen, het past ook wel een beetje bij haar karakter. Ze is niet bang “never hesitate to trade your cow for a handful of magic beans” is een van de door haar gebezigde uitspraken.

Het is een fantasievolle en kunstzinnige vrouw die vanuit haar hart schildert en creëert maar tegelijk toch nog wat terughoudend is, beter gezegd was, want sinds april van dit jaar timmert ze nu aan de weg met haar gebrandschilderde glaswerk en realistische schilderwerken. ‘Kunstjesmaker’ noemt ze zichzelf bescheiden, deze moeder van Jasper & Jeroen, twee grote stoere en sportieve tienerknullen.

“Als tiener begon ik mijn veelzijdige carrière in de instellingskeuken van de Molenhof in Oude Pekela” vertelt ze terwijl ze de thee bijschenkt, “daar vandaan heb ik een interessante culinaire route gevolgd, van de kombuis op een cruiseschip tot aan een middeleeuwse keuken in klein Zwitsers kasteeltje.” Via verrassende omwegen kwam ze tenslotte als Paraveterinair terecht bij een bekende dierenkliniek in Winschoten waar ze als paardestaarttiener bescheiden op de achtergrond haar werk met veel liefde verrichtte.

Een van de artsen was een bekend en kundig houtkunstenaar die bij haar de liefde voor dieren en kunst verder heeft laten opgloeien. Ze begon met het portretteren van huis- en boerderijdieren en probeerde in elk werk het eigen karakter vast te leggen en tegelijk een klein stukje van zichzelf daarin te verwerken.

“En toen kwamen de kindjes..” en was dat het moment om met liefde full-time het moederschap in te gaan. Werkkamer werd kinderkamer en Herma verkaste met haar spullen onder pannendak en rommelzolder tot het moment weer aanbrak dat de Lachende Varkens, de Statige Schapen en Kloeke Hanen terug op het doek verschenen. Schotse Hooglanders die snuivend in de mist vereeuwigd werden, Koele Leeuwen die streng doch rechtvaardig de wereld inkijken maar ook prachtige Oost-Groninger landschappen van formaat tot gebrandschilderde dierenfiguren op handzaam formaat.

Terwijl ik mijn theemok leeg laat ze me haar laatste creatie, een raaf, zien, een prachtig gelukt werk. Voor ik vertrek neemt ze me nog even mee haar atelier & kamer in en toont ze me de trots de door haar vereeuwigde Impala. Ik pak daarop mijn camera en vereeuwig beiden – zowel de Impala als ‘Kunstjesmaker’ Herma.

Goed gedaan meissie...

Thu, 20 May 2021 07:56:42 GMT

Nieuwe titel

Mijn eerste vriendje was een muzikant, de drummer van een hardrockband. Ik zag de vraagtekens in de ogen van mijn moeder en wist wat ze dacht, .....in muziek en kunst daar is geen droog brood in te verdienen.

Niet dat mij dat wat uitmaakte, ik pakte toch wel elk baantje aan.

Ik was jong, eigenaardig eigenwijs en wist uiteraard wat ik deed, maar achteraf kreeg en had ze gelijk.

Na de muzikant volgenden nog aardig wat vreemde snuiters en moedertjelief schudde vaak met haar hoofd.

Uiteindelijk trouwde ik met een traditioneel ambachtsman en kreeg met hem twee fantastische jongens. Het hield geen stand. Misschien miste ik de geestelijke vrijheid van (muziek)kunstenaars, misschien was het wat anders….

Maar wat het ook was of niet was, dit huwelijk had me wel de mogelijkheid gegeven om mijn creatieve kant te onderzoeken en te verdiepen.

Nu, enkele jaren verder en ondanks de wijze waarschuwende woorden van mijn nuchtere moeder met ruime levenservaring, heb ik er nu voor gekozen om me als kunstenaar aan de wereld te laten zien.

Tegen haar zeg ik voorzichtig dat ik een "kunstjesmaker" ben, dat verzacht het misschien een beetje en ik hou haar helemaal op de hoogte met waar ik mee bezig ben.

Ze is meestal de eerste die een glimp krijgt van een idee of een schilderij en ik moet altijd lachen om haar ongezouten eerlijke mening.

Al die rare kleuren hoeft van haar niet, of vreemde exotische dieren. Ze ziet het liefst laagdrempelig realistisch werk.

Ik snap dat best, maar volg toch mijn eigen weg hierin.

Onlangs liet ik haar via Whatsapp mijn schilderij zien van een Graanlandschap, het was eindelijk klaar. Ze had de ontwikkeling hiervan gevolgd en was tot zover terughoudend geweest in haar woorden.

Een klein uurtje later kreeg ik antwoord.

“Goed gedaan meissie…! “

wauw… daar kan geen groter compliment meer tegen op. <3

Zonder Twijfel

Tue, 18 May 2021 18:32:55 GMT

"You should never hesitate to trade your cow for a handful of magic beans"

- Tom Robbins -

Een mooie uitspraak van deze meneer Robbins en ik probeer hem inmiddels in mijn dagelijks leven toe te passen.

Best dapper al zeg ik het zelf, want wie weet nou of een sprong in het diepe het gewenste resultaat geeft ?

Gek genoeg lijkt het soms gewoon de volgende stap die gemaakt mag/kan worden.

Dat schilderen doe ik best al heel lang.

Ik denk ruim een jaar of twintig nu, misschien langer, niet dat dat er erg veel toe doet. Het was altijd voor mijn plezier, een hobby, een prettig tijdverdrijf toen ik mijn baan had opgezegd om het heerlijke moederschap aan te gaan.

Als de kinderen zoetjes sliepen zat ik in een klein kamertje met hoogpolige witte vloerbedekking waar ik me uit kon leven op het witte doek.

De muren oranje, de kozijnen paars met goud en na een uurtje penselen rook de gehele bovenverdieping naar lijnolie en terpentine.

Daar zijn heel wat uurtjes doorgebracht en beetje bij beetje ontwikkelde de penseelstreken zichzelf.

Beestjes, beestjes..alleen maar beestjes...

Kippen, varkens en vooral koeien waren meestal de thema's die het doek vonden. En natuurlijk was ik blij als een kind als ik een opdracht kreeg of als er werd verkocht. De kroon op mn werk.

Er werd een atelier gebouwd aan huis, en door de slaapkamerdeur heen stond ik gelijk achter de schildersezel.

Het groezelige besmeurde hoogpolige tapijt had plaats gemaakt voor een gladde vloer, de paarse kozijnen voor twee dakkapels en in het midden stond een grote tafel met 10 stoelen voor de bezoekers en de workshoppers.

Het was een leveltje hoger, en mede door dit atelier en het uitbreiden van de schilderuurtjes vond ik aansluiting bij kunstroutes in het noorden van ons land.

Ik exposeerde mijn werk en verkocht af en toe best leuk totdat deze hobby in 2017 een halt toegeroepen kreeg.

Een verhuizing zorgde ervoor dat ik mijn atelier moest achterlaten en prive-omstandigheden zorgde ervoor dat ik de motivatie kwijt was.

Maar alles verandert continu....en gelukkig maar.

Een virus, die alles op slot joeg, zorgde er uiteindelijk ervoor dat ik stap durfde te maken waarvan ik alleen maar kon dromen, van de hobby mijn werk te mogen maken.

Alles wat enige zekerheid bood liet ik achter me en wandelde naar de kamer van koophandel.

En nu ?

In een hoekje van mijn huiskamer staat een schildersezel. En als vanouds geurt het huis wederom naar lijnolie en terpentine, opdrachten dienen zich aan en de ene flow wordt gevolg door een andere flow. Zoveel ideeen, inspiratie en motivatie....

In een klein kamertje achter huis staat sinds kort een glasoven. Ooit restaureerde ik gebrandschilderde ramen en wil deze kennis nu graag opnieuw gebruiken voor eigen experimenteel en speels werk.

Ik twijfel niet, ik heb mijn koe verkocht.

De magische bonen staan met hun nieuwsgierige koppie net boven de grond en het zullen ongetwijfeld prachtige planten worden.